Gepost door: paulcasamento | september 23, 2013

De schijn van Al-Jazeera’s onafhankelijkheid

Bij Buitenhof was gisteren journalist Rania Abouzeid te gast om over Syrië te spreken. Ze werd aangekondigd als Libanese terwijl ze een Australische van Libanese afkomst is. Dat maakt het toch wat minder exotisch en, voor wat betreft het onderwerp, toch wat minder lokaal. Maar ach, dat doet er weinig toe. Ze is een expert, komt vaak in Syrië en werkt onder andere voor Al-Jazeera. En niet in haar afkomst, maar juist in haar werkgever schuilt mijn bezwaar.

Net als enkele weken geleden Arabiste Petra Stienen in het item ‘Schuim en As’ de website van de Saudische televisie-zender Al-Arabiya aanhaalde, zo heeft de Buitenhof-redactie gisteren een journaliste van het Qatarese Al-Jazeera uitgenodigd. Het zijn media-imperia uit de regio (het gaat tenslotte over Syrië) dus dat geeft meteen wat extra’s. Wat is dan het probleem? Nu wel, deze stations zijn verre van onafhankelijke journalistieke partijen. Al-Arabiya is in het bezit van familie-leden van de Koning van Saudi-Arabië, terwijl de hoofdredacteur van Al-Jazeera een familielid van Tamin bin Hamad al-Thani is, de emir van Qatar.

In het september-nummer van het maandblad van het Clingendael Insituut, de Internationale Spectator, omschrijft Midden-Oosten-expert Ruud Hoff Al-Jazeera als het ‘instrument van de buitenlandse politiek’ van Qatar en vooral sinds het uitbreken van de Arabische Lente hebben veel journalisten om die reden het bedrijf verlaten.

Dat maakt Al-Jazeera sowieso al een partij waarvan je je kunt afvragen of een programma als Buitenhof zich daarmee zou moeten inlaten, maar het feit dat Qatar een erg actieve rol in het Syrische conflict inneemt maakt het – gezien het gespreksonderwerp – allemaal nog wat bedenkelijker. Qatar en Saudi-Arabië zijn de drijvende kracht achter de rebellen door ze vanaf het begin te ondersteunen met geld en wapens. Ze hebben een duidelijk strategisch doel: Assad moet weg. Dit alles omdat Assad een bondgenoot is van Iran en een schakel tussen het regime in Teheran en Hezbollah uit Libanon. Behalve dat Iran een vijand is van de VS, is het bovenal de aartsrivaal van Saudi-Arabië en Qatar (twee bondgenoten van de Amerikanen).

In hoeverre was in het vraaggesprek te merken dat Abouzeid als instrument diende voor de Qatarese buitenlandse politiek? Qatar wil natuurlijk graag dat de Amerikanen ingrijpen in Syrië, ze hebben zelfs aan de Amerikanen aangeboden voor deze operatie te betalen. De Amerikanen zijn echter wat terughoudend, vooral gezien het groeiende aandeel van fundamentalistische groepering als Al-Qaeda (de helft is inmiddels jihadist of ‘hardcore islamist’). Abouzeid nuanceert dat beeld graag en roept dat het uitblijven van buitenlandse steun voor de Syrische oppositie er juist voor zorgt dat er zoveel jihadi’s in Syrië zijn: “These sunni extremists were drawn into the battle because quiet frankly nobody else was helping the Syrian opposition, so they entered the country.” Kortom: het uitblijven van sterkere Amerikaanse steun aan de rebellen is debet aan de groeiende aanwezigheid van jihadi’s. De VS zou de steun moeten opvoeren, precies zoals de regering van Qatar wenst.
Direct aansluitend op het vorige citaat kwam hetvolgende: “But that doesn’t mean that their ideas have been accepted by the Syrians. Don’t underestimate the fact that Syrians are moderate and they practice moderate islam.” Presentatrice Marcia Luyten reageert terecht: “But Al-Nusra and the other extremists, they are the ones who have the guns, don’t they?” En dan stelt Luyten de hamvraag: wie steunt deze extremisten? Abouzeid hakkelt er het volgende antwoord uit: “They have uuuh..pri..uuh…in terms of Jahbat Al-Nusra the Islamic State of Iraq, which is the Al-Qaeda in Iraq, said that it funded the group and they also have other private donations from uuuh…from uuuh sheikhs in the Gulf for example –  and from other sources.” Het eerlijke antwoord zou zijn: Qatar. Maar juist dát kan Abouzeid niet zeggen, aangezien Al-Jazeera niet onafhankelijk van de Qatarese machthebbers opereert.

Waarom blijft er in de Westerse media zo’n aura van onahankelijke journalistiek om Al-Arabiya en Al-Jazeera heen hangen? Waarom is het wel ondenkbaar dat Buitenhof volgende week journalisten van Russia Today, het Iraanse PressTV of Hezbollah’s Al-Manar uitnodigt? Dat zou de balans in de Syrië-propaganda wat herstellen.

Het lijkt me echter verstandiger om de volgende keer eens Ruud Hoff uit te nodigen. Niet zo exotisch, wel zo onafhankelijk.

Advertenties

Responses

  1. […] vorige maal had ik het over het gebrek aan onafhankelijkheid van het Qatarese Al-Jazeera en het gebrek van […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: